Feeds:
Berichten
Reacties

Ei wordt autozetel

Nissan Motor gebruikt nu voor de coating van hun autotextiel een milieuvriendelijkere grondstof: eierschaalmembraan. Voor hun Bluebird Sulphy, een model dat wordt verkocht in Japan, wordt dat zelfs standaard.

Eierschaalmembranen worden gebruikt in de tradionele Chinese geneeskunde om littekens te behandelen – sumoworstelaars smeren er zich om die reden ook mee in. De coating van eimembraan zou het textiel beter bestand maken tegen water, vermindert statische elektriciteit en zorgt voor beter comfort. De membranen worden geleverd door Idemitsu Techno Fine, die hiervoor eierschalen betrekt van een Japanse mayonaisefabricant.

Het product wordt nu al gebruikt in schoenen en kleding. Zo maakt Descent golfbroeken met eierschaalmembranen.

Afval wordt grondstof met andere woorden, of cradle tot cradle in de praktijk én gecommercialiseerd. Cradle to cradle is een toekomstgerichte productiestrategie die streeft naar zero afval. Ook in ons klimaatboek pleiten Tom Jones en ervoor dat deze strategie de standaard zou worden.

Een aardbeving in Japan vorige maandag veroorzaakte heel wat dodelijke slachtoffers en gewonden en ook stoffelijke schade: bijna driehonderd gebouwen gingen tegen de vlakte, wegen en bruggen raakten beschadigd en in de grond zaten scheuren tot een meter breed. Het was de zwaarste beving in Japan sinds 1995 in de westelijke stad Kobe.

De stad Kashiwazaki is het zwaarst getroffen. Een kerncentrale bij de stad sloeg bij het begin van de beving automatisch af, maar in de buurt van één van de vier kernreactoren brak brand uit. Eerst werd gezegd dat de reactoren niet beschadigd waren en dat er geen radioactiviteit was vrijgekomen, maar nu blijkt dat weldegelijk radioactief water te zijn gelekt en in zee terecht te zijn gekomen.

De huidige kerncentrales zijn vrijwel alle van de tweede generatie, terwijl de kerncentrale van Kashiwazaki er één is van de derde generatie – het is een “Advanced Boiling Water Reactor” (ABWR), een zogezegd veiliger type dan voorheen. De veiligheid van kerncentrales is gebaseerd op het ‘defense in depth’ principe. Dat kent drie verdedigingslinies: voorkomen dat een incident kan plaatsvinden, een incident zo snel mogelijk onder controle brengen, en tot slot de gevolgen van een incident beperken. Bij de generatie II-centrales ligt de nadruk meer op de laatste twee punten, terwijl bij de generatie III-centrales ook de eerste twee punten meer aandacht krijgen.

De veiligheid van nucleaire installaties kan uiteraard verder verbeterd worden, maar inherente veiligheid is niet te bereiken. Zoals elk industrieel proces blijft een kerncentrale afhankelijk van de menselijke factor, en daarom wil en kan ook het Internationaal Atoomagentschap (IAEA) de term “inherent veilig” niet meer gebruiken. En een aardbeving voorkomen kan de mens vooralsnog al evenmin.

100% veilige kerncentrales bestaan dan ook enkel als schets op de tekentafel van optimistische ingenieurs.

Update 17 juli 2006:
De aardbeving in Japan heeft ergere gevolgen gehad dan eerst gedacht. Duizenden mensen zijn getroffen door de aarbeving en werden ondergebracht in evacuatiecentra. Velen moeten het stellen zonder stroom en water.

De Japanse overheid heeft nu een onderzoek bevolen naar een mogelijk tweede radioactief lek in de Kashiwazaki Kariwa kerncentrale. Eerder al bleek radioactief water van de centrale in zee te zijn gelekt, en nu blijkt dat zo’n 100 vaten met laagradioactief afval door de aarbeving zijn omver gevallen. Van sommigen is het deksel geopend.

De veiligheid van de Japanse kerncentrales is al meermaals bekritiseerd, omwille van de vele aardbevingen in de rigio, maar ook omwille van de te lakse veiligheidscultuur en de karaktertrek om incidenten niet openbaar te maken.

Update (2) 17 juli 2006:
De Japanse regering beraadt zich dinsdag over een betere beveiliging van de kerncentrales tegen aardbevingen. Maandag veroorzaakte een zware aardschok in Japan een lek in reactor nummer 6, waardoor radioactief water in de zee vloeide. Er brak ook brand uit in een transformator en naar verluidt vielen zo’n 100 vaten met nucleair afval om. Dinsdag gaf Tokyo Electric Power (Tepco), dat de kerncentrale uitbaat, toe dat er ook radioactiviteit is ontsnapt uit reactor 7. En intussen blijkt dat er radioactieve kleren en handschoenen op de grond gevallen zijn bij de aardbeving.

Er is nu een onderzoek aan de gang naar de risico’s. Minister van Economie Amari uitte kritiek op het feit dat slechts heel laat het nucleaire lek werd gemeld, maar ook op het feit dat de brand in de transformator maar langzaam bestreden werd. De minister gaf Tepco de opdracht de kerncentrale te sluiten totdat een aantal controles is gebeurd. Tepco kreeg ook een berisping van de Japanse regering. “Ik erken dat onze bluswerken niet helemaal efficiënt verlopen zijn”, zo excuseerde Tsunehisa Katsumata, de voorzitter van Tepco, zich. De beursnotering van het bedrijf daalt ondertussen flink in waarde.

Klimaatzwendel

Ongelooflijk maar waar. Nu zendt ook Nederlandse televisie vanavond “The Great Global Warming Swindle” uit. Deze “documentaire” wil aantonen dat niet de mens maar de zon de grote oorzaak is van het versterkte broeikaseffect, beschuldigt in één adem het IPCC van “censuur en bedrog” en klasseert de gangbare broeikaseffecttheorie onder “politiek en propaganda.”

Zucht. Er is al genoeg inkt gevloeid, artikel na artikel geschreven en digitale ruimte vrijgemaakt om aan te tonen dat deze “documentaire” zélf één grote zwendel is. Sommige wetenschappers werden verkeerd gequoted of op zijn minst heel selectief aan het woord gelaten.

Het is nochtans duidelijk. De wetenschap is het over eens: het versterkte broeikaseffect wordt vooral door de mens veroorzaakt. De enige oplossing is een drastische vermindering van de uitstoot van broeikasgassen. Punt uit.

Toch blijft de “documentaire” aandacht krijgen. Ook (pdw) vond het een tijd geleden dringend nodig om reclame te maken voor deze zwendeldocu, daarin gezwind gevolgd door opperblogger lvb. Voor de geïntereseerden zet ik hier de meest grove fouten, leugens en onjuistheden uit deze “documentaire” nog eens op een rijtje (zie ook Wikipedia).

De zwendeldocumentaire verwijst naar een grafiek uit een rapport van het IPCC om aan te tonen dat in de middeleeuwen nog warmer zou zijn geweest. Nu dateert deze grafiek uit 1990 (!), en toont die slechts temperaturen tot… 1975. Ondertussen zijn we 17 jaar nieuw onderzoek verder en daaruit blijkt dat de stelling gewoonweg niet klopt.

De zwendeldocu gebruikt een NASA-grafiek om aan te tonen dat de gemiddelde temperatuur van de Aarde sterk afnam tussen 1940 en 1980. NASA heeft echter nooit een dergelijk grafiek gepubliceerd met betrekking op de gehele aarde. De temperatuur op het noordelijk halfrond nam weliswaar af tussen 1940 en 1976, maar niet zo sterk als in het docu wordt gesteld.

De documentairemakers focussen sterk op die temperatuurdaling tussen 1940 en 1976. De CO2-uitstootstijging komt niet overeen met de temperatuurstijging in de 20ste eeuw, zeggen de documakers. Dat is juist, maar is totaal irrelevant. In het programma wordt hier heel lang bij stil gestaan, om de gangbare theoriëen onderuit te halen. Van enige misbruik van grafieken zijn de documakers niet gespeend; men focust vooral op de lagere temperaturen over vier decennia (!). De lagere temperaturen tussen 1940 en 1970 zijn echter al langer wetenschappelijk uitgelegd en het fenomeen is gekend als “global dimming”. Ook in het eerste hoofdstuk in “Het klimaatboek” leggen Tom Jones en ikzelf dit uit.

Vulkanen produceren meer CO2 dan mensen, volgens de zwendeldocumakers. Van deze uitspraak wordt geen bron gegeven. Deze uitspraak is bovendien onwaar.

Variatie in de zonnecyclus is de verklaring voor de stijgende temperatuur. De in de “documentaire” gebruikte grafiek loopt slechts tot 1975, is niet afkomstig uit bekend wetenschappelijk werk en een bron wordt niet gegeven. Recent onderzoek wijst uit dat er zeker in de laatste decennia geen correlatie is tussen activiteit van de zon en de temperatuur op Aarde. Ook de ‘alternatieve’ zonnetheorie werd door het IPCC uitgebreid behandeld en de conclusie op basis van de huidige literatuur luidt dat de invloed van de zon in de afgelopen 50 jaar 5 tot 10 maal kleiner is dan de invloed van de broeikasgassen.

Vanavond zendt de KRO een ingekorte en gekuiste versie van de documentaire, gevolgd door een debat. Zo zal in het debat worden uitgelegd dat het IPCC geen ‘milieustandpunt’ verkondigt, maar alleen verantwoordelijk is voor het verzamelen en samenvatten van alle relevante wetenschappelijke literatuur. Het blijft wel ontzettend jammer dat zendtijd wordt verpild aan klimaatsceptici. Want terwijl de klok verder tikt, nemen politici geen maatregelen om de klimaatverandering tegen te gaan. Uiteraard is net dat de bedoeling van de waterdragers van de denial industry.

China wil de grootste hebben

De Chinese stad Guangzhou zal tegen 2010 alle stadsbussen en taxi’s doen overschakelen naar LPG. Vandaag rijdt 85% van de stadsbussen en taxi’s op LPG en daarmee heeft de stad nu al de grootste LPG-vloot ter wereld. Deze omschakeling zal zorgen voor een besparing van 4710.000 ton diesel en benzine. Overschakelen op LPG is ook beter voor de luchtkwaliteit. Er zal na de operatie maar liefst 22.000 minder CO worden uitgestoten, 2.430 ton minder NOx, en 417 ton minder fijn stof.

Tegelijk wil de stad ook de LPG-technologie verbeteren, zodat nog meer energie kan worden bespaard. Guangzhou zet de doelstelling voor LPG-brandstofverbruik op 62 liter per 100km voor bussen, en 12 liter per 100 km voor taxi’s. Vandaag verbruiken de stadsbussen 65 liter, waar dat in 2003 nog 83 liter bedroeg. Ook taxi’s zijn zuiniger geworden: ze verbruiken vandaag nog 13,2 liter per 100 km, waar dat in 2003 nog 16,6 liter bedroeg. De totale LPG-consumptie van bussen bedroeg 29,21 miljoen liter minder dan in 2005. Dat leverde een besparing op van 100 miljoen yuan, of 13,16 miljoen dollar.

De stad wilde eigenlijk al eind 2006 alle stadsbussen doen overschakelen, maar strandde dus op “slechts” 85% LPG-voertuigen in plaats van 100%. Hopelijk lukt het dit jaar wel.

Moet er nog zon zijn?

Cleantech, een onderneming uit San Francisco, wil tegen 2011 de grootste zonnefarm ter wereld gebouwd hebben bij Fresno in California. Volgens het bericht van Reuters zal de 80-megawatt farm ongeveer 260 hectare beslaan. De farm zal stroom leveren voor maar liefst 20.800 Amerikaanse gezinnen.

De “San Joaquin Valley Customer Choice Solar Farm” zal dan 17 keer groter zijn dan de huidige grootste zonnefarm in de VS, of 7 keer groter dan de huidige grootste ter wereld en 2 keer groter dan de grootste geplande farm, beide in Duitsland. Californië wordt daarmee met de vingers in de neus gewoon de wereldleider inzake grote zonneprojecten, en steekt Duitsland de loef af.

“We’re pretty confident that solar farms on this scale are going to have an industry-changing impact. We think it’s the wave of the future. This scale of project, I think, creates a tipping point for renewable energy…the impact for it will be similar to the impact of the computer chip.” klinkt het bij Bill Barnes, CEO van Cleantech.

Het SOS van de planeet

Tom Kestens, frontman van Lalalover, wil met ART FOR EARTH ecologie hoog op de Belgische politieke agenda zetten. “Want jonge mensen hoef je niet te overtuigen van ecologie,” zegt Tom. En ook omdat hij dagelijks “een bange overheid” aan het werk ziet, is hij bezig met de voorbereiding van een evenement dat Belgische muzikanten, acteurs, schrijvers, stand-uppers,… bijeenbrengt, samen met vooraanstaande milieuwetenschappers rond global warming.

“Het is een uitdaging waarvoor zelfs scenario’s bestaan. Wetenschappers en economen van New York tot Tokyo hebben die allang in kaart gebracht. Het is dus gewoon een kwestie van politieke wil. Een kwestie van prioriteiten. Om het even cru te stellen: de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde versus het redden van planeet en economie. Een klein kind begrijpt dat dat niet echt een keuze is.” zet Tom zijn beweegredenen uiteen in een vrije tribune die vandaag in De Morgen werd geplubliceerd.

“De planeet en onze portefeuille redden, daar gaat het in de eerste plaats over,” schrijft Tom terecht. En: “Politici mogen niet langer talmen en rond de pot draaien. Ze moeten nú vooruitgang boeken en wel op zeer korte termijn. Daartoe is een vrank debat nodig, dat sneller naar oplossingen zal leiden dan het voorzichtige gesprek. Daartoe is vooral een eerlijk discours nodig, en niet een Letermiaanse vaagheid die zo min mogelijk voor de borst stuit. Dat is oude politiek. Die luxe hebben we jammer genoeg niet meer.”

Let there be LED

Taiwan wil over drie jaar alle verkeerslichten hebben vervangen door LED-lampen. Er werden al 350.000 lichten overgeschakeld en vanaf 2008 start men met de omvorming van nog eens 420.000 verkeerslichten. Het Ministerie van Economische Zaken trekt hiervoor zo’n 7 miljoen dollar uit. Als dat werk achter de rug is, komt in Taiwan de straatverlichting aan de beurt.

LED-lampen -light emitting diode- leveren net als spaarlampen en daglichtlampen grote besparingen op. Ze gaan langer mee, verbruiken minder nergie en gaan veel minder snel stuk. Uit onderzoek van het Taiwanese Ministerie blijkt een totale energiebesparing van 85% voor de verkeerslichtenoperatie. Naast de al gekende toepassingen in verkeerslichten en straatverlichting, worden andere toepassingen aan een razend tempo ontwikkeld.

Taiwan ziet in de LED-productie een groeisector van de toekomst. Het land verleent forse steun om het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe standaarden te ontwikkelen. En in april kondigde het Ministerie aan dat het de komende 45 jaar 60,6 miljoen dollar steun zal verlenen om de LED-industrie in het land mee te helpen ontwikkelen.

Microwindturbine

Hoge gebouwen vangen veel wind. Wie veel door steden wandelt maakt het regelmatig mee: je loopt de hoek om en je krijgt de wind van voren. Microwindturbines maken gebruik van deze windstuwing. Ze passen op daken van gebouwen, ze zijn klein, transparant, geluidsarm en trillingsvrij, vergen geen onderhoud en kunnen zonder kraan worden geplaatst. Ze kunnen dus in steden voor heel wat stroom zorgen.

Je ziet dergelijke turbines nu op veel Nederlandse gebouwen staan. Het stadhuis van Den Haag heeft er een en in Tilburg zorgt een turbine op de Bachflat voor een opbrengst van 5.000 kWh, wat ongeveer het verbruik van twee modale gezinnen dekt. Maar ook in andere landen duikt de stadsturbine op. In het Britse Manchester staan op het Co-operative Insurance Services building 19 turbines. De turbines van 3 meter hoog zullen jaarlijks één ton CO2-uitstoot vermijden. De investering is op 5 jaar terugverdiend, en het eenvoudige idee kon relatief vlug en goedkoop worden uitgevoerd.

In België is het plaatsen van zo’n turbine onmogelijk. De regeltjes van de ruimtelijke ordening laten vooralsnog niet toe. Of beter, er is geen regelgevend kader. Over de toelating wordt namelijk door de gemeente beslist, en die kan tal van redenen aangrijpen om een aanvraag af te keuren: de bouwhoogte, het uitzicht, bezwaren van omwonenden,…

Jammer, want als gezinnen zelf windstroom zouden kunnen opwekken, levert hen dat meer op dan een spaarboekje. Met kleinschalige windturbines gecombineerd met zonnepanelen zouden ze netto-elektriciteitsproducenten kunnen worden. En we hebben elke duurzame hernieuwbare energiebron nodig om het energievraagstuk op te lossen.

Nucleaire kortsluiting

Op vorige donderdag, 28 juni, brak brand uit in de kerncentrale van Krümmel nabij Hamburg. Waarschijnlijk veroorzaakte kortsluiting de brand in het koelsysteem van het transformatorhuis. Het vuur had de kernreactor niet bereikt, en er werd ook eerst gezegd dat de kernreactor zelf niet was bedreigd. Uit voorzorg werd die wel stilgelegd.

Nu hebben de veiligheidsautoriteiten na onderzoek toch wel ‘meerdere onregelmatigheden die opgetreden zijn bij het doven van de reactor’ vastgesteld, en die hadden ook gevolgen voor de reactor van de centrale. ‘Maar ondanks de problemen met de reactor is de veiligheid van de installatie verzekerd’, aldus de minister die eerder had gemeld dat de reactor zelf niet getroffen was door de brand.

De kernreactor is eigendom van de Duitse energiegroep E.on en van het Zweedse bedrijf Vättenfall. Eerder dit jaar vroeg Vättenfall om een andere kerncentrale (Brunsbüttel) langer te mogen exploiteren. Die kerncentrale moest ook al wegens kortsluiting bij een onderhoud, en ook al vorige donderdag, stilgelegd worden.

Volgens de Duitse wetgeving moeten de zeventien huidige kerncentrales tegen 2021 geleidelijk aan gesloten worden. Duitsland houdt vast aan de kernuitstap. Dergelijke incidenten tonen ook aan waarom dat een slim idee is: hoe ouder, hoe onveiliger, en vooral hoe moeilijke en duurder om de veiligheid te garanderen.

De Chinese overheid verplichtte de Wereldbank om een rapport over de milieuvervuiling in het land te censureren.

Het Chinese milieuagentschap SEPA en het Ministerie van Gezondheid eisten dat de cijfers over de menselijke tol van de vervuiling werden geschrapt. Jaarlijks sterven 750.000 mensen voortijdig door milieuvervuiling. Zware luchtvervuiling in Chinese steden leidt tot 350.000 à 400.000 vroegtijdige doden per jaar. Nog eens 300.000 mensen sterven vroegtijdig aan slechte binnenhuiskwaliteit, en 60.000 sterven vroegtijdig door een slechte waterkwaliteit, met als gevolg zware diaree maar ook maag-, lever en blaaskanker. Maar ook een kaart die aangeeft welke regio’s het ergst worden getroffen, lag te gevoelig. Eerder al bleek uit onderzoek van de Wereldbank dat 16 van de 20 meest vervuilde steden ter wereld in China liggen.

“De informatie lag te gevoelig en zou voor relletjes kunnen zorgen”, verdedigt een medewerker van het onderzoek de censuur. Deze cijfers tonen nochtans aan dat de vaak bejubelde Chinese groei helemaal geen groei is. Want wanneer je de kosten van milieuvervuiling verrekent, dan kom je helemaal niet uit op economische winst. Een gezonde economie verkrijg je nooit op een ecologisch kerkhof. De Wereldbank zou dan ook beter het vrijgeven én verrekenen van dergelijke informatie verplichten.

Oudere Berichten »