Al Gore ligt onder vuur. De man die recent nog een Oscar won voor zijn klimaatdocumentaire “An Inconvenient Truth”, wordt door een conservatieve organisatie aangevallen over zijn elektriciteitsverbruik.
Het Tennessee Center for Policy Research heeft blijkbaar beslag kunnen leggen op de energiefactuur van de familie Gore, en het stulpje van de kandidaat-president verbruikt maar liefst 12 keer meer dan het gemiddelde Amerikaanse gezin. Slik. Want het gemiddelde Amerikaanse gezin heeft al veel te grote ecologische voetafdruk.
De verdediging van Gore is nogal pover: het zwembadwater wordt verwamd met energie opgewekt door zonnepanelen, en de DVD en flat screen TV zijn zeer zuinig. De energierevolutie gaat uiteraard niet alleen om energievernieuwing (overschakelen op hernieuwbare energiebronnen als zon, wind en plantaardige brandstoffen) maar ook om energiebesparing en energie-efficiëntie (meer doen met minder Watt).
Jammer, want de klimaatboodschap van Gore is sterk, heel goed onderbouwd en wetenschappelijk correct: de wereld zal kiezen voor een energierevolutie (energiebesparing, energie-efficiëntie en energievernieuwing) of zal ten onder gaan. Iedereen zal moeten meedoen, of het lukt niet. Door niet te doen wat hij zegt dat iedereen zou moeten doen, wordt natuurlijk de aandacht afgeleid van de boodschap, en het is ook nefast voor de geloofwaardigheid.
Hoog tijd dus om mijn eigen energiefactuur te lekken. De jaarlijkse afrekening krijg ik steeds met plezier in mijn bus, maar dit keer was het echt goed nieuws: mijn gasverbruik is op één jaar tijd gedaald met meer dan 50 procent, en mijn elektriciteitsverbruk met meer dan 40 procent.
Het lagere gasverbruik ligt natuurlijk voor een stuk aan de zachte winter, maar het hoogrendementsglas dat ik vorig jaar liet plaatsen levert niet alleen een mooiere gevel op, maar ook overduidelijk onmiddellijk financieel resultaat. Ik verbruik nu jaarlijks nog 877 m3 aardgas, of omgerekend 10.152 kWh. Dat kan nog beter.
Al een aantal jaren na elkaar daalt mijn elektriciteitsverbruik, maar nu dus met sprongen. Dat is het mooie resultaat van zeer eenvoudige inspanningen: elke gloeilamp is ondertussen vervangen door een spaarlamp, ik heb een power saver aangesloten om het standby verbruik van DVD, TV en video in te dammen, en overal waar nodig heb ik een aan/uit schakelaar aangebracht. Allemaal maatregelen die me werden aangeraden in de elektriciteitsaudit die ik liet uitvoeren.
Daar waar een gemiddeld Belgisch gezin een verbruik heeft van 3.500 kWh, zit ik aan 957 kWh elektriciteit. Ik ben single, dus is het logisch dat ik minder verbruik dan het gemiddelde gezin, maar de besparingen blijven zeer oké. En of je met 4 naar TV kijkt of alleen, dat verbruik blijft uiteraard hetzelfde.
Grote besparingen dus, en van zodra het kon dankzij de liberalisering van de energiemarkt, was ik meteen overgeschakeld naar een leverancier die 100% groene stroom levert. Maar het kan nog beter, en hierna doe ik de grotere investeringen: het dak en de muren isoleren en het warm water in de keuken aansluiten op de gasboiler van de badkamer. Vooral dat laatste zal volgens mijn audit gigantische besparingen opleveren.
Maar voor niets gaat de zon op. Ik laat nog uitzoeken wat het meest voordelige is: een zonneboiler of fotovoltaIsche panelen te plaatsen, of misschien wel beide. Met een zonneboiler kan ik genieten van 3 à 4 maanden gratis opgewarmd water. En enkele m2 zonnepaneel volstaan al om jaarlijks zo’n 800 kWh elektriciteit te produceren. Met nog een beetje besparingen te gaan, kan ik dus mijn jaarlijks elektriciteitsverbruik zelf opwekken.
Enkel op de boodschapper schieten is inderdaad een beproefde tactiek. Toch dient de boodschapper in zijn levensstijl rekening te houden met zijn boodschap, als hij enig vertrouwen wil wekken. TV-evangelisten (of dichter bij huis pastoors) die de kuisheid prediken, maar zelf de scheve schaats met veel genoegen aanbinden, zijn niet geloofwaardig. Met groenen die het fietsen aanprijzen, maar plots een automerk promoten heeft menigeen het moeilijk. Al Gore die miljoenen dollars heeft kunnen verzamelen voor zijn campagnes, en daardoor bewezen heeft in zekere mate manipuleerbaar te zijn, dient zich plots aan als zuivere ongebonden witte milieuridder. Dat er hier en daar een sceptische wenkbrauw in beweging komt is volstrekt verklaarbaar. Industriële groepen (waarvoor al de naam ‘broeikasindustrie’ is bedacht) ruiken geld en stimuleren het global warming-debat. Politieke partijen springen op de rijdende kar om voor de hand liggende redenen. Wetenschappers zijn niet zelden afhankelijk van de politiek of van het bedrijfsleven. Als ook de media dapper met de stroom meedrijven is het haast een onmogelijke opgave om nog een kritische tegenstem te laten horen. Dient die tegenstem persé conservatief genoemd te worden? Ik heb met veel aandacht het boek van Salomon Kroonenberg ‘De menselijke maat gelezen’. Hij vertolkt een kritische mening die niet populair is, maar die gedragen wordt door zijn expertise. Over uw uitspraak ‘de wereld zal kiezen voor een energierevolutie (energiebesparing, energie-efficiëntie en energievernieuwing) of zal ten onder gaan’ is m.i. het laatste woord nog niet gezegd. Verder alle lof voor uw consequent gedrag inzake energiebesparing.
Dag Raf
Ik neem Gore zelf onder vuur omdat hij niet uitdraagt wat hij opdraagt, dus kritiek hebben op zijn inconsequentie heeft niets te maken met conservatief zijn of niet. De term conservatieve denktank is in mijn log niet verkeerd, in de VS zijn er vele denktanks die je kan onderverdelen in conservatief/liberaal (en die termen zeggen niet noodzakelijk hetzelfde als hier).
Salomon Kroonenberg is geoloog en geen klimaatwetenschapper. Een groot aantal van zijn stellingen is gewoonweg wetenschappelijk fout of tenminste achterhaald. Eén voorbeeld: zo zegt de man in een recent Knack-interview dat er geen uitsluitsel zou bestaan over de totaalbalans van de ijskappen in Groenland en Antarctica. Wetenschappelijk gezien is dat manifest onjuist. Blijkbaar zijn de nieuwste wetenschappelijk gegevens nog niet doorgedrongen bij Kroonenberg, maar hij slaagt er wel in om foutieve informatie te verspreiden.
Over de energierevolutie: over de noodzaak is wetenschappelijke consensus. Wereldwijd dient de uitstoot met 60 procent te dalen willen we de ergste gevolgen van klimaatverandering tegengaan.
Blijven zeggen dat tegenkritiek mogelijk moet zijn, is dan ook zonder onderwerp: de wetenschappelijke discussie over de omvang en de oorzaak van het klimaatprobleem is afgesloten. Er is consensus, er is geen kloof tussen believers en disbelievers, althans in de wetenschap. Het is in de populaire media en in het maatschappelijk debat dat er nog discussie is.
De klimaatnegationisten die er mee voor zorgen dat de nodige politieke beslissingen en keuzes niet worden genomen, dragen dan ook een grote verantwoordelijkheid.
Dag Els,
iemand verwees me onlangs naar Ecopower (www.ecopower.be). Een energiebedrijf (een cooperatieve) dat enkel met groene stroom werkt (wind, zon, …). En goedkoper is dan Electrabel, … ook als ik de website en de VREG berekening mag geloven. Misschien een oplossing voor die laatste Kilowatts die je toch nog zal nodig hebben?
dank je wel voor de top van de Power Saver. Heb het mij ook aangeschaft: het is toch zonde dat je die nieuwe tv’s niet gewoon kunt uitzetten.