Er is een sociaal akkoord bereikt tussen Opel en de vakbonden. De onslagpremie en de brugpensioenregeling oogstten meteen een storm van kritiek. “Immoreel,” noemde Peter Leyman, ex-Volvo en nu CD&V-Kamerlid het bereikte akkoord. Het VBO was al even kritisch.
Mag het even? Heel wat Opelwerknemers kregen te horen dat ze waarschijnlijk hun job kwijt zijn. Niemand heeft daar gevraagd om ontslag, en die fameuze ontslagpremie van 144,000 euro is trouwens belastbaar. En zeggen dat zelfs minister Vanvelthoven het akkoord ook al niets vond. Die man is sp.a-minister…
Ik vind vooral die kritiek immoreel, en al zeker hypocriet. Dat Opel koudweg herstructureringen (lees: ontslagen) mag aankondigen, vinden patronaat en sommige politici blijkbaar doodnormaal. Over de torenhoge “gouden handdrukken” die managers krijgen wanneer zij hun mandaat verliezen mag niets worden gezegd, of men krijgt de wind van voor. En wie zelfs nog maar durft te pleiten voor een vermogensbelasting of zelfs een matige ‘graaitaks’ wordt vlotjes beschuldigd van afgunst. Wie is hier eigenlijk immoreel?
De torenhoge ontslagvergoedingen voor managers zijn zeker even erg en het blijft me verwonderen dat aandeelhouders daar zomaar mee akkoord gaan. Maar vind je het dan niet normaal dat een autobedrijf afslankt als het met een overproductie kampt? En dat is wel degelijk het geval in de verzadigde West-Europese markt. Dat Antwerpen een van de best presterende fabrieken is, weegt blijkbaar niet op tegen het argument dat de echte groeimarkten zich veel verder bevinden, met hoge transport- en invoerkosten als gevolg. Ikzelf zou het niet graag zien mocht men kost wat kost een overproductie CO2-machines in stand proberen te houden onder het mom van werkgelegenheid.
In tijden van generatiepacten, schaarste op de arbeidsmarkt en oningevulde vacatures is het ronduit schandalig dat men zich uitsluitend focust op het op non-actief plaatsen van mensen tegen vergoeding, ipv op tewerkstellingscellen.
Ik vind het gewoon immoreel dat de boosheid over de ontslagvergoeding groter is dan over de ontslagen zelf.
Europese autoconstructeurs maken compleet de verkeerde keuze. Op middellange en lange termijn. Zo blijven ze zweren bij grote, brandstofverslindende en walmende auto’s. Ze zetten de Europese Commissie onder druk om toch maar geen goede uitstootnormen uit te werken.
In Japan daarentegen werkt men met het Top Runner Model. Daar zegt de overheid vandaag wat de wettelijk verplichte én ambitieuze uitstootnorm over zoveel jaar zal zijn en tegelijkertijd worden de autobedrijven worden structureel gesteund in hun research & development naar de auto die voldoet aan die toekomstige norm. De wagen van het bedrijf dat nog beter doet dan de vooropgestelde norm, wordt dan de nieuwe wettelijke standaard. Gevolg: Japanners bouwen nu wagens speciaal voor de Europese markt, die niet eens in Japan mogen rondtuffen.
Op lange termijn is de wagen van toekomst volledig complementair aan duurzame vervoersmodi: te voet, met de fiets, openbaar vervoer. Autobedrijven zullen dan geen wagens meer assembleren, maar mobiliteitsdiensten aanbieden.
Wat de autoconstructeurs nu doen, is de citroen volledig uitpersen, met als enig motief winst op korte termijn. Kritiek op werknemers die hun vakbonden goed laten onderhandelen is dan ook volledig misplaatst. En waren blijven de politici met een toekomstvisie op de Europese autoassamblage?
Ik denk dat de boosheid minder op de ontslagvergoeding gespitst is, dan op het concept “brugpensioen op 50 jaar”, want dat laatste is echt wel gortig. Mensen uit het arbeidscircuit halen terwijl we met oningevulde vacatures zitten. Over tewerkstellingscellen ed is nauwelijks gesproken. Die sfeer is wat ik zo verrot vind.
Dat de constructeurs blijven zweren bij grote vervuilende auto’s is idd een groot probleem, maar ligt niet alleen aan hen. Het grote probleem is dat geen kat die kleine autootjes of de superzuinigste modellen koopt, denk maar aan de hybride Toyota ed. Als de burger hierin zelf niet de betere keuzes wil maken, dan moet de overheid daar beter toe stimuleren. Verder ga ik volledig akkoord met je visie mbt uitstootnormen en het gebrek aan durf van de politiek hierin. Japan is op dat vlak echt een voorbeeld, de waterstofeconomie is daar niet veraf meer.
Autoconstructeurs proberen natuurlijk de grootst mogelijke winsten te behalen (wie niet?) en daarin moet de overheid ook weer sturen om de andere aspecten (ecologie) niet uit het oog te verliezen. Maar ik blijf me afvragen waarom we dan brugpensioen op 50 ed moeten accepteren. Ik lees je laatste paragraaf een beetje als “de constructeurs mogen onverantwoorde zaken doen, de werknemers mogen ook wel eens wat krijgen”, waarbij ik aan dat laatste dan toevoeg “ten koste van de maatschappij”. Ik vind dat we beiden niet mogen aanvaarden, zowel het gebrek aan normen voor de industrie, als het gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid van de vakbonden.
Mijn wrevel ging in de eerste plaats om de ongehoorde kritiek op de afscheidspremie, en die was er weldegelijk. “Diamanten handdruk” kopte De Standaard zelfs.
Ik ben helemaal niet voor brugpensioen op 50. Dat zijn die ontslagen werknemers ook niet, die hadden gewoon graag hun job gehouden. Maar wie gaat die ontslagen oudere mensen nog willen aannemen? Een goedkopere jongere met onzekere interimcontracten is voor zo’n bedrijf veel interessanter. En net wel dat omdat de overheid dat toelaat.
Het is manifest onjuist dat er geen interesse zou zijn voor kleine(re) zuinige wagens. Ik wilde graag een kleine hybride kopen, maar die zijn nog veel te weinig beschikbaar en veel te duur. Mensen willen graag groene keuzes maken, maar kunnen dikwijls niet, wegens te weinig aanbod, te duur of onvoldoende ontwikkelde technologie.
Enkel door het opleggen van die goede normen creëer je als overheid de mogelijkheden voor de ontwikkeling van marktkansen. De keuze tussen milieuschadelijke producten en de best beschikbare technologie is een valse keuze.
De oudere werknemers zijn idd minder gewild dan de jongere, maar als tegenwoordig vele vacatures niet ingevuld geraken, kan men bijna niet anders dan die ouderen in dienst nemen. En dan nog vind ik dat de vakbonden de prioriteiten verkeerd leggen door de ouderen af te schrijven, ipv te hameren op tewerkstellingscellen voor iedereen zodat de ouderen aan het werk kunnen blijven en de jongeren ergens anders kunnen beginnen. De focus op uitstap ten koste van de maatschappij vind ik fundamenteel verkeerd.
Interimcontracten, tja, die van een week zijn idd nogal extreem, maar als je als bedrijf enkel mensen in dienst kunt nemen wetende dat je er dan nadien niet meer vanaf geraakt zonder grote kosten, dan ga je toch ook wel een tweede keer nadenken vooraleer je iemand in dienst neemt.
Er zal idd wel interesse zijn in kleine en zuinige wagens, maar die zijn nog veel te duur in verhouding. Er rijden nog altijd massaal veel grote wagens (oa SUV’s) rond, al is er misschien wel een heel lichte verschuiving aan het komen de laatste tijd met de milieuproblematiek in de actualiteit. Maar door de hoge kostprijs,…
Er moeten idd strenge normen komen.
En BTW, is de auto op perslucht niets voor jou? http://www.theaircar.com/