Hoge gebouwen vangen veel wind. Wie veel door steden wandelt maakt het regelmatig mee: je loopt de hoek om en je krijgt de wind van voren. Microwindturbines maken gebruik van deze windstuwing. Ze passen op daken van gebouwen, ze zijn klein, transparant, geluidsarm en trillingsvrij, vergen geen onderhoud en kunnen zonder kraan worden geplaatst. Ze kunnen dus in steden voor heel wat stroom zorgen.
Je ziet dergelijke turbines nu op veel Nederlandse gebouwen staan. Het stadhuis van Den Haag heeft er een en in Tilburg zorgt een turbine op de Bachflat voor een opbrengst van 5.000 kWh, wat ongeveer het verbruik van twee modale gezinnen dekt. Maar ook in andere landen duikt de stadsturbine op. In het Britse Manchester staan op het Co-operative Insurance Services building 19 turbines. De turbines van 3 meter hoog zullen jaarlijks één ton CO2-uitstoot vermijden. De investering is op 5 jaar terugverdiend, en het eenvoudige idee kon relatief vlug en goedkoop worden uitgevoerd.
In België is het plaatsen van zo’n turbine onmogelijk. De regeltjes van de ruimtelijke ordening laten vooralsnog niet toe. Of beter, er is geen regelgevend kader. Over de toelating wordt namelijk door de gemeente beslist, en die kan tal van redenen aangrijpen om een aanvraag af te keuren: de bouwhoogte, het uitzicht, bezwaren van omwonenden,…
Jammer, want als gezinnen zelf windstroom zouden kunnen opwekken, levert hen dat meer op dan een spaarboekje. Met kleinschalige windturbines gecombineerd met zonnepanelen zouden ze netto-elektriciteitsproducenten kunnen worden. En we hebben elke duurzame hernieuwbare energiebron nodig om het energievraagstuk op te lossen.
Er zijn ook kleinere versies ondertussen
Hopelijk komen die snel naar europa !
http://www.abc.net.au/news/stories/2007/06/27/1963676.htm
Zijn er geen wetgevende initiatieven om deze te stimuleren of pakweg aan de bouwregelgeving te onttrekken? En wat in steden als pakweg Gent, neemt Groen! daar geen initiatieven om de stedenbouwkundige regelgeving aan te passen ten voordele van deze toestellen?
Lijkt me alvast ferm interessant!
Via je link ‘Microwindturbines’ kom ik op de Volkskrantblog terecht. Daarin levert de link ‘techneuten bij de TU Delft’ een artikel op, waaruit ik de volgende passage pluk:
“Een ander probleem is, het ligt voor de hand, de wind. Het vermogen van een windturbine verandert met een macht drie van de windsnelheid. In praktijk betekent dit dat iets minder wind zich al snel vertaalt in een enorm energieverschil. Zo ook de Turby. Bij zwakke tot matige wind genereert het molentje amper genoeg energie om een gloeilamp te laten branden; bij windkracht vier is de opbrengst een paar honderd watt en pas bij krachtige wind schiet het vermogen omhoog tot meer dan een kilowatt. Daarna slaat Turby echter af: de turbine is voorzien van een lichte generator, en die is niet berekend op windkracht zeven en hoger.
Core (advies- en onderzoeksbureau -mijn opm.) houdt daarom een ruime
marge aan: Turby zou jaarlijks tussen de twee- en de vijfduizend kilowattuur aan elektriciteit opwekken. ,,Het is uitermate belangrijk dat de Turby op daken
staat waar hij kan rekenen op verhoogde windsnelheid”, stelt Sidler. Mertens (ontwerper van de Turby – mijn opm.) op zijn beurt durft een uitspraak in kilowatturen ‘gezien de huidige kennis van windstroming rond gebouwen’ niet eens aan.”
Ja, en? Uiteraard plaats je een windturbine op een geschikte plek, of ze nu groot zijn of klein. En uiteraard draaien die alleen maar bij wind. Net zoals een zonnepaneel enkel stroom levert bij zon. Maar als er wind is, en er is zon, is het ongelooflijk stom om die gratis energie niet te capteren.
Een plaatsing van een turbine (of zonnepaneel of …) zou trouwens telkens het logische gevolg moeten zijn van een kosten/batenanalyse. Zo wacht ik nog met het plaatsen van zonnepanelen tot ik de maatregelen uit mijn energieaudit volledig heb uitgevoerd. Pas dan brengt dat zonnepaneel het meeste op.
Maar dat is helemaal niet mijn punt. Mijn punt is dat degenen die de investering wél willen doen, dat vandaag in ons land niet eens kunnen, wegens geen regelgeving. In het buitenland daarentegen…
Misschien zijn wij wat dommer dan de Nederlanders? Op het gemeentehuis van Den Haag draait de molen als een symbool en de kosten zijn voor de gemeenschap. Als een modaal gezin iets dergelijks installeert zijn de kosten (zonder onderhouds-, reparatie- en vervangingskosten) er pas na 13 jaar uitgehaald.
Jammer dat je geen oog heb voor de opbrengsten: een betere luchtkwaliteit, tegengaan versterkt broeikaseffect, een stap dichter bij een meer democratische want gedecentraliseerde energievoorziening, minder grote afhankelijkheid van buitenlandse energieleveranciers,…
Maar vandaag zijn de dingen inderdaad nog duur. Marktintroductie kan echter wel gestimuleerd worden. Daarom zijn initiatieven zoals die van de stad Den Haag heel belangrijk.
Die doet dat trouwens niet alleen maar voor de show deze investeringen. Tegen 2050 wil deze stad klimaatneutraal zijn. Slechts één van de maatregelen is dat de stad met 475.000 inwoners vóór het eind van het jaar tussen de 30 en 50 van deze kleine windturbines zal installeren. Als deze proef succesvol blijkt wordt het programma in de komende jaren uitgebreid.
We kunnen kiezen: andere landen wél doen innoveren (innovatie heeft inderdaad een kost) en ons door hen laten voorbij lopen, of eindelijk inzien dat de toekomst ligt bij het stimuleren van het onderzoek naar en de ontwikkeling van hernieuwbare duurzame alternatieven.
Even ernstig nu. 50 molens kunnen het jaarverbruik van ongeveer 5×50=250 personen dekken. Blijft over: 475.000-250=474.750. Nog 94.950 molens te installeren! En dan moet de windkracht ook nog continu 5 tot 6 zijn. Nederlanders zijn soms minder nuchter dan wij.
Zucht. Zoals gezegd is het slechts één van de vele maatregelen die de stad neemt om uiteindelijk energieneutraal te worden.
Dé energiebron van de toekomst bestaat niet. Onze energiebehoefte zal ingevuld worden door een mix van een heleboel verschillende energiebronnen: zon, wind, biomassa,… Enkel met een volgehouden politiek van én energiebesparing, energie-efficiëntie en energievernieuwing lossen we het energievraagstuk op.
‘Maar dat is helemaal niet mijn punt. Mijn punt is dat degenen die de investering wél willen doen, dat vandaag in ons land niet eens kunnen, wegens geen regelgeving. In het buitenland daarentegen…’
Als ik het goed begrijp betekent dit het volgende: of alternatieve energiesystemen nu puur technisch ok zijn of qua kosten en baten een positief saldo laten noteren of in het terugdringen van de CO2 een netto-bijdrage leveren (wat niet van alle voorgestelde ‘oplossingen’ kan gezegd worden), dat is het punt niet. Het komt erop aan regelgeving te creëren die de toepassing mogelijk maakt. Of maw, de manier van handelen die ooit aan Achiel Van Acker werd toegeschreven: “J’agis, puis je réfléchis”.
Je hebt het niet goed begrepen, want dat is nu net wél het punt: technisch mogelijk gemaakte oplossingen die bovendien milieuwinst opleveren, en waar mensen willen in investeren, zijn in ons land onmogelijk, door een flagrant gebrek aan goede regelgeving, laat staan dat er stimulansen zijn.
Leg jij nu maar eens uit waarom nucelaire energie gigantische overheidssteun krijgt, terwijl we de risico’s goed genoeg gekend zijn, terwijl de winst voor enkele privébedrijven is en terwijl we weten dat binnen 50 jaar het uranium is uitgeput. Anderzijds worden milieuvriendelijke investeringen niet of te weinig gesubsidieerd of, in het geval van de stadsturbine, zelfs onmogelijk gemaakt.
mmm…hoe zit dat precies met die overheidssteun voor nucleaire energie, Els?
Krijgen ze echt geld?
Of is er een fictieve “milieukost” die door voorstanders van fictieve milieukosten (VVFM) wordt berekend en dan, omdat de VVFMers vinden dat het de overheid is die deze kost zou moeten aanrekenen, en het niet doet, “subsidie” wordt genoemd.
Weet je, ik ben een sterk tegenstander van subsidies voor wie dan ook en voor wat dan ook, en indien het echt geld is dat de nucleaire industrie krijgt, moet dat onmiddellijk stoppen, tegelijk met subsidies voor om het even welke energievorm, zoals pakweg windmolens.
@ Cogita. Ze krijgen uiteraard echt subsidies, in de letterlijke zin van het woord.
Jaarlijks vloeit er minstens 463,7 miljoen euro steun naar de nucleaire sector. Je hoeft hiervoor enkel nog maar de begrotingscijfers van de Belgische staat, de Europese Unie en verschillende nucleaire bedrijven samen te tellen.
Dat bedrag bevat onder meer de jaarlijkse geldtransfers naar de nucleaire sector: de subsidies inzake het SCK in Mol-Dessel (aan NIRAS voor het technisch passief van het SCK, de werkingssubsidie en de investeringssubside aan het SCK), de Belgische bijdrage aan het Europese Euratombudget, de bijdrage aan het FANC (zowel van de federale overheid als van Electrabel, uiteraard doorgerekend aan de klant), de federale bijdrage in de ontmantelingskost van BP1 en BP2 (een onaangename erfenis uit het zwarte nucleair verleden – zie dossier Eurochimic), de kost voor het aanleggen van provisies voor ontmanteling (Electrabel voorziet jaarlijks een bedrag voor de ontmanteling van kerncentrales en voor het beheer van bestraalde splijtstof – ook dat bedrag wordt uiteraard doorgerekend aan de elektriciteitsconsumenten).
Dat bedrag is onderschat. En dan gaat het inderdaad om kosten die niet worden doorgerekend. Zo is de meest schandalige vorm van steun de korting die de nucleaire sector krijgt onder vorm van een verlaagde verzekeringspremie.
Zoals je wellicht weet is de verzekering bij ongeval voor kerncentrales geplafonneerd. Zo ontlopen uitbaters van de kerncentrales tot zo’n 2,25 miljard euro per jaar.
De studie ‘Environementally harmful support measures in EU Member States’ in opdracht van de Europese Commissie worden ramingen voor de elektriciteitsprijs zonder plafonnering van de aansprakelijkheid. De auteurs van het rapport berekenden dat met een volledige verzekering van de nucleaire centrales de productieprijs zo’n drie maal hoger zou liggen dan de huidige prijs.
Als er dus geen plafond meer zou zijn voor de verzekering van nucleaire installaties, verliest elektriciteit uit nucleaire bronnen de concurrentie met de andere bronnen van elektriciteit.
De nucleaire sector kan gewoon niet zonder al dan niet verdoken subsidies overleven. In een volledig geliberaliseerde markt zou deze energievorm geen enkele kans meer maken.
Boeiend om te zien hoe een “groentje” ijvert voor “volledige liberalisering van de markt”.
Dat is goed zeg!
Spijtig doen jullie dat niet consequent, enkel wanneer jullie het voordelig achten voor je eigen standpunten.(als het in je kraam past zegt de volksmond)
Het is toch eenvoudig? Het enige dat nodig is is het liberaliseren van de energiemarkt op consequente wijze.
Ik huiver als ik mensen schromeloos, zonder zich vragen te stellen bij hun eigen gedrag, praten over de overheid die dit of dat zou moeten stimuleren of ontmoedigen. Dat is huiveringwekkend, want dat betekent dat iemand bereid is om gewapenderhand de bevolking te bedreigen om ze je zin te laten doen en laten.
De markt regelt veel eerlijker, directer en moreler de levenswijze van de mensen dan gelijk welk clubje dat onbedoelde neveneffecten van het democratisch stelsel misbruikt om op de stoelen van de macht te kruipen en van daaruit gewapenderhand de levenswijze en het gedrag van mensen onder de knoet te houden. Alleen al door in de politiek te gaan verlies je dus eigenlijk al je moral high ground.
@Cogita: waar lees jij dat ik ijver voor een volledige liberalisering van “de markt”? Ik stel enkel dat in dat geval nucleaire energie geen enkele kans meer zou maken, gezien de risico’s en de kostprijs ervan.
Je gaat wel bovendien wel superkort door de bocht in je comments, om me ervan te beschuldigen dat mijn eigen gedrag allerminst consequent is, en ik zelfs “gewapenderhand” er van alles wil doordrukken en “mensen onder knoet” wil houden.
Waar in mijn logje heb ik daar in hemelsnaam voor gepleit?! Integendeel, ik pleit er net voor om groene keuzes mogelijk te maken in plaats van ze tegen te werken.
Lees aub wat er staat in plaats van erop los te fantaseren en nogal zware beschuldigingen te uiten.